Περισσότερα από είκοσι χρόνια πριν, μια νέα τεχνική εμφανίστηκε, μια τεχνική που κανείς δεν φανταζόταν ότι θα ταράξει τα θεμέλια της ορθοδοντικής.

Η πρόοδος στον έλεγχο της μετακίνησης των δοντιών με μηχανικά μέσα ήταν πάντα δεδομένη. Από τη μετάβαση από τις κινητές στις ακίνητες συσκευές και από τις συσκευές Begg στις straight-wire τεχνικές, υπήρξε μια διαρκής προσπάθεια να αναπτυχθεί μια μονή συσκευή που να ενσωματώνει πολλαπλές προκαθορισμένες μηχανικές ιδιότητες.

Οι διαφανείς νάρθηκες δεν θεωρούνταν κατάλληλοι για όλες τις θεραπείες αρχικά, για δύο λόγους: δεν ήταν σταθερά προσαρμοσμένοι στα δόντια, άρα η απόδοσή τους μπορούσε να επηρεαστεί από μετατοπίσεις, και η διαδικασία παραγωγής τους βασιζόταν σε ιδιότητες έμμεσες και σε κάποιο βαθμό ασαφείς – σε πλήρη αντίθεση με τη χειροκίνητη κάμψη των συρμάτων που όλοι γνωρίζαμε.

Η εξέλιξη του υλικού των ναρθήκων και η εντυπωσιακή πρόοδος στον ψηφιακό σχεδιασμό και την ελεγχόμενη εφαρμογή δυνάμεων είναι το ισχυρό δίδυμο που έχει φέρει την επιτυχία στην ορθοδοντική με aligners.

Πολλές μελέτες προσπάθησαν να καθορίσουν ποιες ορθοδοντικές μετακινήσεις είναι προβλέψιμες και ποιες οδηγούν σε αποτυχία. Οι περισσότερες από αυτές τις μελέτες επηρεάζονται κυρίως από δύο παράγοντες: τη συνεργασία του ασθενούς αφενός και τον προγραμματισμό της θεραπείας από τον ορθοδοντικό αφετέρου.

Τα προηγούμενα χρόνια, ο βαθμός εξατομίκευσης με λογισμικά σχεδιασμού ναρθήκων ήταν περιορισμένος, και ο σχεδιασμός βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε αυτόματες ακολουθίες και αυτοματοποιημένες προτάσεις για attachments. Καθώς οι οδοντίατροι βελτίωσαν την εμπειρία τους με τους νάρθηκες, η δυνατότητα εξατομίκευσης αυξήθηκε σημαντικά χάρη στον καλύτερο έλεγχο του λογισμικού. Πλέον μπορούμε να επιλέξουμε τον τύπο των attachments και να διαχωρίσουμε ή να συνδυάσουμε τις μετακινήσεις των δοντιών, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη προβλεψιμότητα και καλύτερα κλινικά αποτελέσματα.

Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ορθοδοντικής δεν υπήρξε τέτοια δημιουργικότητα στον συνδυασμό μεθόδων, περιλαμβάνοντας βοηθητικά στοιχεία, επεκτατικά εξαρτήματα ή distalizers, όλα με στόχο ένα συνολικά πιο αποτελεσματικό και αισθητικό αποτέλεσμα.

Αναμφίβολα, η εξέλιξη των λογισμικών αποτελεί βασικό λόγο για την πρόοδο της θεραπείας με aligners. Ωστόσο, πιστεύω πως είναι κυρίως η αυξανόμενη ακρίβεια στον σχεδιασμό από πλευράς των ορθοδοντικών που μας οδήγησε στη «χρυσή εποχή» των ναρθήκων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τεχνητή νοημοσύνη επίσης θα εξελιχθεί, εκπαιδευόμενη συνεχώς με τα δεδομένα και τα αποτελέσματα των θεραπειών που συσσωρεύονται στο σύστημα, αλλά και με ερευνητικά δεδομένα από δημοσιευμένες μελέτες.

Ωστόσο, μια επιτυχημένη θεραπεία απαιτεί συχνά την «υπέρβαση» των αλγορίθμων του λογισμικού, την απόκλιση από τις προκαθορισμένες ακολουθίες και τους υπάρχοντες κανόνες – και αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ίδια την εξέλιξη της τεχνικής.

Στη διάρκεια αυτού του εξαιρετικού συνεδρίου, είχαμε την ευκαιρία να δούμε εξαιρετικά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν με τη χρήση ναρθήκων, είτε μόνοι τους είτε σε συνδυασμό με άλλες τεχνικές.

Αυτό δεν θα πρέπει να γεννά αμφιβολίες για τη χρήση των aligners. Το ερώτημα δεν είναι αν η μία τεχνική υπερτερεί της άλλης, αλλά πώς θα επιλέξουμε τα καταλληλότερα μέσα για κάθε ασθενή, ώστε να του προσφέρουμε ένα άριστο ορθοδοντικό αποτέλεσμα και το πιο σημαντικό, μια θετική εμπειρία και το καλύτερο δυνατό αισθητικό αποτέλεσμα.

Άρα, αν αναρωτιέστε ποιος είναι ο ρόλος μας στο μέλλον της ορθοδοντικής με διαφανείς νάρθηκες, η απάντηση είναι απλή: Nα είμαστε δημιουργικοί!

Κάποιες φορές, η δημιουργικότητα είναι η απόλυτη μορφή σοφιστικέ προσέγγισης.